Καθε βραδυ, βλεπω πολλους ανθρωπους που πινουν.
Καποιοι πινουν σαν λυσσασμενοι, λες και ειχαν ξεμεινει στη ερημο.
Καποιοι αλλοι πινουν με το ζορι, σαν παιδακι που καταπινει αντιβιωση.
Οι τελευταιοι δεν το δειχνουν τοσο βεβαια, αλλα το καταλαβαινεις γιατι κρατανε το ποτηρι σα σακκουλακι με κοπρια.
Λοιπον, κυριες και κυριοι, δεν ξερω γιατι πινετε οπως πινετε, εγω προτεινω να πιουμε ολοι μαζι.
Να σηκωσουμε συγχρονως τα ποτηρια μας και να πιουμε ολοι εις υγειαν των επιλογων μας.
Για να βλεπω ποτηρακια να σηκωνονται.....Ουπς. Τι εγινε παιδια; Σας πηρανε τα ποτηρια;
Γιατι δεν ευχεται κανεις; Α μαλλον ντρεπεστε για τις επιλογες σας.
Καλυτερα ας αφησουμε τις ντροπες. Ας μην πιουμε στις επιλογες μας. Ας πιουμε στα ναι και στα οχι μας. ( ειδατε; το εφερα με εξυπνο τροπο )
Πινουμε στα ναι που ειπαμε και νιωσαμε τρισευτυχισμενοι. Πινουμε στα ναι που νομιζαμε οτι λεγοντας τα κατακτησαμε το κοσμο, εστω και αν ο κοσμος ητανε ενα κορμι παραδεισενιο.Πινουμε για το ιδιο ναι που στη πορεια μας εκανε να κλαιμε και να σπαραζουμε, σ αυτο που μας εφερε πιο κοντα στην τρελλα και τον κινδυνο. Πινουμε για τα ναι που θα πουμε ακομα και θα ειναι λαθος. Πινουμε και για τα ναι που θα πουμε και θα μας φερουν ενα βημα πιο κοντα στο φως.
Πινουμε και στα οχι που ειπαμε και σ αυτα που δεν ειπαμε. Πινουμε εις υγειαν της αρνησης που ποτε δεν την προβαλουμε τη σωστη στιγμη. Αρνουμαστε τη λαθος στιγμη το λαθος ανθρωπο και δεχομαστε τη λαθος στιγμη το λαθος ανθρωπο. Πινουμε για τα οχι που θα πουμε στο μελλον και θα μας κανουν καλο η κακο.
Ειναι κοντα το ναι με το οχι ε; H διαχωριστικη τους γραμμη ειναι πολυ λεπτη σαν τριχα. Ισως γι αυτο μπερδευομαστε και δεν ξερουμε ποτε να πουμε ποιο και συνηθως τα λεμε αναποδα.
Αλλα να σας πω μυστικο; Μπορει και να μην πειραζει που τα λεμε αναποδα. Για αλλα ξεκιναμε καμια φορα και αλλα μας προκυπτουν στη πορεια. Δυο μονοσυλλαβες λεξουλες ειναι αυτες που θα καθορισουν τη ζωη μας, τοσο αντιθετες μεταξυ τους. Ας ειναι να βγαινουν οποτε θελουν απ τα χειλη.... Και οπου μας βγαλει....
Το οχι αποκοιμηθηκε στην αγγαλια του ναι...που λεει και ο λουδοβικος των ανωγειων......
Καποιοι πινουν σαν λυσσασμενοι, λες και ειχαν ξεμεινει στη ερημο.
Καποιοι αλλοι πινουν με το ζορι, σαν παιδακι που καταπινει αντιβιωση.
Οι τελευταιοι δεν το δειχνουν τοσο βεβαια, αλλα το καταλαβαινεις γιατι κρατανε το ποτηρι σα σακκουλακι με κοπρια.
Λοιπον, κυριες και κυριοι, δεν ξερω γιατι πινετε οπως πινετε, εγω προτεινω να πιουμε ολοι μαζι.
Να σηκωσουμε συγχρονως τα ποτηρια μας και να πιουμε ολοι εις υγειαν των επιλογων μας.
Για να βλεπω ποτηρακια να σηκωνονται.....Ουπς. Τι εγινε παιδια; Σας πηρανε τα ποτηρια;
Γιατι δεν ευχεται κανεις; Α μαλλον ντρεπεστε για τις επιλογες σας.
Καλυτερα ας αφησουμε τις ντροπες. Ας μην πιουμε στις επιλογες μας. Ας πιουμε στα ναι και στα οχι μας. ( ειδατε; το εφερα με εξυπνο τροπο )
Πινουμε στα ναι που ειπαμε και νιωσαμε τρισευτυχισμενοι. Πινουμε στα ναι που νομιζαμε οτι λεγοντας τα κατακτησαμε το κοσμο, εστω και αν ο κοσμος ητανε ενα κορμι παραδεισενιο.Πινουμε για το ιδιο ναι που στη πορεια μας εκανε να κλαιμε και να σπαραζουμε, σ αυτο που μας εφερε πιο κοντα στην τρελλα και τον κινδυνο. Πινουμε για τα ναι που θα πουμε ακομα και θα ειναι λαθος. Πινουμε και για τα ναι που θα πουμε και θα μας φερουν ενα βημα πιο κοντα στο φως.
Πινουμε και στα οχι που ειπαμε και σ αυτα που δεν ειπαμε. Πινουμε εις υγειαν της αρνησης που ποτε δεν την προβαλουμε τη σωστη στιγμη. Αρνουμαστε τη λαθος στιγμη το λαθος ανθρωπο και δεχομαστε τη λαθος στιγμη το λαθος ανθρωπο. Πινουμε για τα οχι που θα πουμε στο μελλον και θα μας κανουν καλο η κακο.
Ειναι κοντα το ναι με το οχι ε; H διαχωριστικη τους γραμμη ειναι πολυ λεπτη σαν τριχα. Ισως γι αυτο μπερδευομαστε και δεν ξερουμε ποτε να πουμε ποιο και συνηθως τα λεμε αναποδα.
Αλλα να σας πω μυστικο; Μπορει και να μην πειραζει που τα λεμε αναποδα. Για αλλα ξεκιναμε καμια φορα και αλλα μας προκυπτουν στη πορεια. Δυο μονοσυλλαβες λεξουλες ειναι αυτες που θα καθορισουν τη ζωη μας, τοσο αντιθετες μεταξυ τους. Ας ειναι να βγαινουν οποτε θελουν απ τα χειλη.... Και οπου μας βγαλει....
Το οχι αποκοιμηθηκε στην αγγαλια του ναι...που λεει και ο λουδοβικος των ανωγειων......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου