Και εμεινα εδω.....

Εισαι ο ενας και μοναδικος που εχω πει τα παντα. Ολα. Τα πιο κρυφα μου μυστικα. Σου εχω πει αυτα για τα οποια ειμαι περηφανη και αυτα για τα οποια ντρεπομαι, αυτα που δε θελω να με ξερω.

Τρεχω να σου πω τα λαθη μου με τετοια επιθυμια, για να σε ακουσω να με μαλωνεις γλυκα, σαν να ειμαι παιδακι που τωρα μαθαινει να γραφει και δεν του πετυχαινει το ξ. Το λαθος μου για σενα δεν ειναι κακουργημα, ειναι πταισμα. Εκει που οι αλλοι θα με κοιταγαν σαν αλλοπροσαλη, εσυ μου λες δεν πειραζει. Εκει που πνιγομαι, ερχεσαι εσυ και με τραβας στην επιφανεια να παρω ανασα....

Εισαι παρων ακομα και οταν λειπεις. Εισαι παρων ακομα και οταν εγω ειμαι απουσα...Ας πουμε μπορει καμια φορα, οταν ειμαστε μαζι, να μην σου μιλαω και να βαριεμαι να σε ακουσω, αλλα το ξερεις οτι εσενα δεν σε βαριεμαι...

Εισαι φυσει αναρχικος και το ξερεις. Χωρας παντου και πουθενα και εισαι περηφανος για αυτο. Γ αυτο ολη την ωρα με πας στο Θησειο και στο Λυκαβυττο...Γιατι εισαι ελευθερος απο καθε ηλιθιο τυπικο δεσμο με τη ρουτινα, οπως αυτη του "βγηκαμε-παμε σε μαγαζι-αλλιως δεν ειναι βολτα"...

Μου λες να μην καπνιζω, αλλα ποτε δεν μου πηρες το τσιγαρο απο το χερι ουτε στραβωσες τα μουτρα σου οταν σου ερχοταν ο καπνος,
Με βριζεις και κατω απο τα χειλη σου γελας.
Ο, τι και αν σε ρωτησω θα μου το εξηγησεις με υπομονη.
Θα με χαιδεψεις, θα με φιλησεις, θα με αγκαλιασεις και ποτε, ποτε δε θα με προσβαλεις.
Θα ακουσεις τη φωνη μου να τρεμει απο το τηλεφωνο και θα κινησεις γη και ουρανο να τη σταματησεις.
Θα κανεις αλλα τοσα για να νιωσω ομορφα....Αλλα παντα θα φοβασαι οτι καποια στιγμη θα φυγω. Οτι θα προδωσω την αγαπη σου για καποια αλλη αγαπη, μη δοκιμασμενη και απαιτητικη.

Δεν μπορω να σου ορκιστω οτι θα ειμαι κοντα σου για παντα. Οταν ομως θα ερθει η στιγμη που θα πρεπει να σε υπερασπιστω και να σε ορισω στη ζωη μου, σου υποσχομαι να το κανω μεχρι τελους. Δεν ξερω αν θα το πετυχω, αλλα σου υποσχομαι να προσπαθησω.

"......Και εμεινα εδω να μην σου λειψει τιποτα...."